όλα γύρω από τη γραφή λοιπόν

"… πρόσφατα άρχισα να παίζω με όχημα το γράμμα στο χώρο και στο χρόνο … μελέτησα πως η ανάπτυξή του σε λέξη ή κείμενο μπορεί να μεταμορφωθεί σε εικαστική σύνθεση … γοητεύτηκα από την ύπαρξη «μαγικών τετραγώνων» τα οποία μας έρχονται από τα βάθη της Ανατολής … τετράγωνα που όλες οι σειρές, οι στήλες και οι διαγώνιές τους έχουν άθροισμα δεκαπέντε … τετράγωνα που λειτουργούν σαν φυλαχτά ή γούρια … σαν οιωνοί καλής τύχης, δηλαδή … και άρα είναι φορείς του τυχαίου, που αποτελεί θεμελιώδη έννοια της δουλειάς μου … ανέσυρα συνδιασμούς και τους κατέγραψα γραμμικά, σχηματικά ή χειρονομιακά σε στρώσεις … σε συνδιάλεξη με τους διάφορους άξονες της δουλειάς μου … όλα γύρω από τη γραφή λοιπόν …"
Λίνα Πηγαδιώτη

Το κείμενο και οι φωτο των έργων είναι από την έκθεση της Λίνας Πηγαδιώτη στην Γκαλερί Σκουφά, με θέμα "Cursive + Magic squares", Μάρτιος 2012

Το εργαστήρι της γραφής

στο Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας.
Οι πρωταγωνιστές, δέκα παιδιά από την Γκάμπια, την Σενεγάλη, το Τογκό, την Αιθιοπία, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και το Ιράν. Όλοι μαθαίνουν ελληνικά σε κάποιο τμήμα του ΚΕΘΕΑ. Ο νεαρός από το Αφγανιστάν μας είπε οτι τα ελληνικά ήταν η πρώτη γλώσσα που έμαθε να γράφει.



ο Αχμεντ Ατζάζ από το Πακιστάν



ο Σουαρέ Καράνγκ Μοχαμαντού από την Σενεγάλη, έγραψε ένα κείμενο στη γλώσσα του Μαντίνκα με ελληνικούς και λατινικούς χαρακτήρες

Οι πνευματοληπτικές λατρείες Ζαρ του Σουδάν

Το Σάββατο 21 Ιανουαρίου και ώρα 19:00, στο Ελβετικό Κέντρο, Σκαραμαγκά 4β (απέναντι από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο) ο Αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Γεράσιμος Μακρής θα μιλήσει για τις πνευματοληπτικές λατρείες Ζαρ στο Σουδάν.


Σε πολλές Ισλαμικές κοινωνίες της Μέσης Ανατολής οι κοινωνικοί ανθρωπολόγοι έχουν συναντήσει πνευματοληπτικές λατείες των οποίων τα μέλη είναι κατά πλειοψηφία γυναίκες που ανήκουν στα λαικά στρώματα των εντόπιων πληθυσμών. Ο πλέον διαδεδομένος τύπος πνευματοληψίας είναι αυτός των πνευμάτων Ζαρ.

Στο Σουδάν απ'όπου έρχονται τα εθνογραφικά στοιχεία που παρουσιάζονται στην εν λόγω ανακοίνωση, η λατρεία του Ζαρ αποτελεί μέρος της λαικής θρησκευτικότητας, αν και πολλοί συντηρητικοί μουσουλμάνοιθεωρούν οτι η λατρεία του αγγίζει τα όρια του παγανισμού. Ο κατά βάση γυναικείος πληθυσμός των πνευματοληπτικών ομάδων που λειτουργούν στις λαικές γειτονιές με την ανοχή των αρχών, θεωρεί το Ζαρ ένα προνομοιακό τόπο έκφρασης προβλημάτων, φόβων και ελπίδων που οι πατριαρχικές δομές της Σουδανικής μουσουλμανικής κοινωνίας δεν επιτρέπει να εκφραστούν ελεύθεραστο παίσιο της οικογένειας ή και της ευρύτερη κοινότητς.

Αποτελεί λοιπόν η πνευματοληψία το πλαίσιο εκείνο που δίνει τη δυνατότητα στα μέλη των λατρευτικών ομάδων να πούν το ανείπωτο, να εκφράσουν το ηγεμονικά μη δόκιμο και να επαναδιαπραγματευτούν-έστω και προσωρινά-σχέσεις εξουσίας και ητήματα ταυτότητας. Παράλληλα, τα τραγούδια και η μουσική του Ζαρ, αποκαλύπτουν έενα πλούσιο κόσμο ισλαμικών παραδόσεων και μια εναλλακτική αντίληψηπτυχών της Σουδανικής Ιστορίας, που οι κυρίαρχες δομές είτε δεν αποδέχονται είτε αποκρύπτουν με επιμέλεια.



Επιμέλεια και οργάνωση: ΚΕΜΕΑΠ

http://www.youtube.com/watch?v=VNMDc3H2LbM&feature=related

Οι φωτόγραφίες είναι από τον ιστότοπο:
http://blog.afropop.org/2011/07/cairo-journal-pre-ramadan-zar-at-arabis.html

words στο beton7

από τις 18 έως και τις 29 Ιανουαρίου 2012.

Μπορούμε να αντιληφθούμε τις πρώτες εκδηλώσεις των μελλοντικών μορφών αντίστασης, ικανών να απειλήσουν τις χαρές του μάρκετιγκ; αναρωτιόταν ο Gilles Deleuze το 1990. Στο πεδίο της καλλιτεχνικής πρακτικής οι εκδηλώσεις αυτές ήρθαν στο προσκήνιο πολύ νωρίτερα. Oι ριζοσπαστικοί μετασχηματισμοί που έλαβαν χώρα στις τέχνες μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, άγγιξαν την κορύφωσή τους στη δεκαετία 1950-1960. Στο πνεύμα μιας εποχής πολιτικής και κοινωνικής αφύπνισης, η φύση και οι δυνατότητες κάθε μορφής τέχνης αναθεωρήθηκαν, ενώ η αντίληψη ότι αυτές οι μορφές όφειλαν να είναι ξεκάθαρα διαχωρισμένες παραχώρησε τη θέση της σε έναν εντατικό πειραματισμό, σε γόνιμες διασταυρώσεις και σύνθεση των μέσων.

Η πλατφόρμα δράσεων με τον εύλογο τίτλο Words, Words, Words! εμπνέεται από την κληρονομιά αυτής της πειραματικής περιόδου, με άξονα το κίνημα του λετρισμού και έμφαση στην κειμενικότητα και την υλικότητα της λέξης.


Η εικαστική έκθεση Words, Words, Words συγκεντρώνει καλλιτέχνες και ερευνητές σε πεδία που περιλαμβάνουν τις εικαστικές τέχνες, τον χορό και την οπτική ποίηση, για να επαναπροσεγγίσουν το ιστορικό κίνημα του λετρισμού και τη σχέση τέχνης και πειραματικής γραφής. Η καλλιτεχνική παραγωγή υφίσταται σε ένα διευρυμένο πλαίσιο στο οποίο ο λόγος, η εικόνα και το αντικείμενο που περιέχει είναι ρευστά σε χρήσεις και νοήματα και μετακινούνται σε διαφορετικά επίπεδα σημασίας, κειμενικότητας και χωρικότητας. Η έκθεση εστιάζει στην κατασκευή της λέξης για να προσεγγίσει την αμοιβαία σχέση και επιρροή διαφορετικών μέσων/ διαμεσότητα/ διαμηντιακότητα (intermediality) σαν μια ριζοσπαστική δύναμη που ενεργεί στο ενδιάμεσο των πραγματικοτήτων και που περιλαμβάνει νέους αναπαραστατικούς τρόπους χρονικών και χωρικών αλληλοσυσχετίσεων.

Συμμετέχουν οι Νάνος Βαλαωρίτης, Ειρήνη Γκόνου, Ελένη Οικονόμου & Γιώργος Παπαδόπουλος, Παναγιώτης Παπαφράγκος, Ν. Γ. Πεντζίκης, Χριστίνα Σγουρομύτη, Juliana Borinski, Tamarin Norwood. Performance εγκαινίων από την ομάδα χορού FingerSix (Σοφία Μαυραγάνη, Tadeu Liesenfeld, Δρόσος Σκώτης).

Την πλατφόρμα διοργανώνουν οι Χριστίνα Σγουρομύτη (έρευνα, οργάνωση), Γεωργία Τσισμετζόγλου (διαχείριση κινηματογραφικού υλικού), Σωζήτα Γκουντούνα/Out of the Box Intermedia http://www.outoftheboxintermedia.org (επιμέλεια εικαστικής έκθεσης).

Ai Wei Wei

"...Je crois toujours en la vie, et à l'effort que vous faites. Il ya deux types d'efforts, la plupart des gens sont toujours en train d’essayer de rattraper le moment pour une raison précise. Pour moi c’est un peu différent. J'ai fait des efforts sur ce qui me semblait inutile, je veux dire pas pour une utilisation immédiate. Plus tard cela vous surprend mais il y a un retour des choses. La vie est toujours une surprise. Vous n'avez pas à agir vraiment selon le courant dominant. Parfois cela prend du temps, mais vouloir éduquer les gens pas à pas de façon dirigée pour les conduire au succès ne marche pas. En tous cas ce n’est pas ce qui a fonctionné avec moi. L’irrationalité a aussi sa part de poésie".

Extrait de l'entretien exclusif de l’artiste contestataire Ai Weiwei par Stéphane Lagarde.
http://www.rfi.fr/asie-pacifique/20111225-entretien-exclusif-artiste-contestataire-ai-weiwei?ns_campaign=editorial&ns_source=FB&ns_mchannel=reseaux_sociaux&ns_fee=0&ns_linkname=20111225_entretien_exclusif_artiste_contestataire_ai_weiwei

nasta'liq ή farsi, η περσική

Η γραφή ναστάλικ είναι μια σύνθεση από τις γραφές naskh και ta'liq. Γεννήθηκε στο τέλος του 14ου αιώνα στο Ιράν και γρήγορα εξαπλώθηκε ως την Τουρκία μέχρι τον 20ο αιώνα, στο Πακιστάν, τo Τατζικιστάν, τo Αφγανιστάν, τη Βόρειο Ινδία καθώς και σε άλλες αραβόφωνες χώρες. Το αλφάβητό της αποτελείται από τα γνωστά 28 γράμματα του αραβικού αλφαβήτου συν τέσσερα επιπλέον γράμματα-φθόγγους της περσικής γλώσσας. Γύρω στο 1400 ο Μιρ Αλ Ταμπρίζι στυλιζάρισε και κωδικοποίησε τη φόρμα τους.
Στη ναστάλικ γράφτηκε η ποίηση του Ομάρ Χαγιάμ και του Σαμς Αλ Ντιν Μοχάμαντ Χάφεζ, και οι στίχοι τους έγιναν οι αγαπημένοι στίχοι των καλλιγράφων για τις ατέλειωτες ασκήσεις τους.


siah mashk
Ένα από τα πολύ ενδιαφέροντα παιχνίδια άσκησης των καλλιγράφων της γραφής αυτής ήταν το siah mashq. Άρχισε σαν άσκηση για να "ζεστάνει" το χέρι του καλλιγράφου, ο οποίος έγραφε ξανά και ξανά το ένα γράμμα δίπλα στο άλλο, για να πετύχει το σωστό σχήμα και μετά επαναλάμβανε το ίδιο προς άλλη κατεύθυνση μέχρι το χαρτί να μαυρίσει εντελώς.
Άσκηση και οικονομία. Ήδη όμως από τον 17ο αιώνα, άρχισε το στύλ αυτό να αρέσει και σαν ύφος από μόνο του, ένα είδος πρόωρης αφαιρετικής τέχνης.


Πρίν λίγες μέρες σε ένα τοίχο στο Βόλο φωτογράφησα ένα αντίστοιχο siah mashk, ζωντανή απόδειξη οτι οι προθέσεις του ισχύουν και λειτουργούν μέχρι σήμερα.

ο Cai Guo-Qiang στη Doha

Στο Μάτχαφ, στο Μουσείο, ο Cai Guo-Qiang θα πετάξει πυροτεχήματα, θα σχεδιάσει με μπαρουτόσκονη, θα "εγκαταστήσει" καράβια, θα μεταφέρι μια γκαμήλα με γεράκια και όλα αυτά θα γίνουν στο Μάτχαφ και γύρω από αυτό, δηλαδή στο Αραβικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Ντόχα.

The Mathaf: Arab Museum of Modern Art opened a year ago to shed a long-awaited spotlight on Arab contemporary creation. Piloted by Sheikha Al Mayassa bint Hamad bin Khalifa Al Thani, the daughter of Doha's emir, the institution has now given its first-ever solo show to Chinese artist Cai Guo-Qiang, from whom the museum has commissioned 17 new works to augment its mini-retrospective.

A daring choice? "What's great about this show is that we really get a fresh perspective from one point of view, of the Arab world through Cai's eyes — historically, but also as an imagined journey," said Mathaf director Wassan al Khudhairi during a tour of the exhibition on Wednesday.

The strength of the exhibition, titled "Saraab" after the Arab word for "mirage," resides in Cai decision to stay clear of declarations and instead forge links — both literal and atmospheric — between Doha and his hometown of Quanzhou. Between the artist’s spectrally spectacular explosions in the desert, installations of boats rocking on the waves of a foggy sea, and cast of falcons attacking — or perhaps gently carrying — a camel, the overall impression and tone of the exhibition is far more delicate than the sum of its most striking parts.



Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την έκθεση στην διεύθυνση:
http://artinfo.com/news/story/753816/detonating-dialogue-cai-guo-qiangs-first-middle-eastern-exhibition-gently-bridges-arab-and-chinese-culture-at-mathaf
απ'όπου και το απόσπασμα στα αγγλικά.